Yılın en heyecanlı dönemi!

            Hazır yeni yıl yaklaşırken,sevdiklerimize -ki ben tüm aile bireylerim ve arkadaşlarıma- hediye seçeneklerini bir gözden geçirmek istedim.

            Öncelikle,şunu söyleyebilirim; yılbaşı ruhu denilen bir şey var ve tüm yıl boyunca beni en etkileyen,cıvıl cıvıl hissettiren dönem diyebilirim.O ışıklar,tatlı müzikler hep çok iyi hissetmeme neden olmuştur.Bu sebeplerle,sevdiğim insanlara iyi hissettirmeyi de, kendimce bir mutluluk sebebi olarak görüyorum.
            O yüzden bu hediye işi benim için gerçekten önemli.Her bir kişi için ayrı ayrı düşünülmüş,tamamen kişiye özel hediyeler vermeyi seviyorum ve bu planlamalar bile beni fazlasıyla mutlu ediyor.Örneğin; kız kardeşim dekorasyona çok ilgili olduğu için,ona bir kaç yıl bozulma yapmadan kalacak,tamamı gerçek çiçeklerle tasarlanmış bir kapı/duvar süsünün çok uygun ve onu çok mutlu edeceğini düşünüyorum.Annemse saç aksesuarlarıyla tanınır.Dolayısıyla onu bu anlamda şaşırtmayı ve bozulmadan kalan bir çiçek toka sipariş vermeyi düşünüyorum.Gördüğünde vereceği tepkiyi düşünmek bile beni heyecanlandırıyor.

            Ailenin erkekleriyse klasikler ve klasik severler.Onları da bu bağlamda unutmadım tabiki.Kravatlar ve cüzdanların yanı sıra, her birinin hediye paketine o klasik takımlarıyla kullanmak üzere birer tane de yaka çiçeği ilave etmeyi düşünüyorum.(küçük dokunuşları kim sevmez ki!)
            Tüm bu küçük detaylar beni ve sevdiklerimi fazlasıyla mutlu ediyor.Yeni yıla kısa bir süre kalmışken,sizin sevdikleriiniz için hediye fikirleriniz nelerdir?Sizin de yılın bu zamanı özel hazırlıklarınız var mı?Hadi hep birlikte paylaşalım bu sayede belki bir başkasına da ilham oluruz...
            Sevgiler,
            Yağmur.

Beklemek..

Ispanak temizliyordum,evet ispanak. Bi anda biraktim. Arkada birseyler calerken,olmasa da oldurayim, kafamdan o anda gecen sacma seyleri yazayim istedim.

Hiii,

girisim yok, gelismem yok dogal olarak sonucta olmayacak. Hayatimda mukemmel yapamayacaksam hic cesaret edemedigim diger tum olamayanlar gibi olmasin istedim 'biseyler yazmak'. O yuzden herbiseyim affola,tabi bi yerlerde okuyan birileri varsa..

Tam bir ikizler olmanin verdigi  ses hizi ayarindaki 'an degisimi'  bugunde ugradi tabiki. Kafamda sorular. Yillarin verdigi gercek iliski yasayamamanin ve gercekten birine yurekten guvenip,inanarak sevememenin sapsalligindayim uzunca bir zamandir. Genel olarak beni ayakta tutan duygu inanmaktir. Iki sene gibi uzunca bir sure deprosyandayken, icimdeki tum bu inanci yitirdim. Var olan sey dinle alakali degil belirteyim. O kismi da var ama bambaska. Mesela tum ruhlarin, bu dunyada tam bir karsiligi oldugunu dusunuyorum ve asil meselenin onu bulabilmek,bir olup daha da cogalabilmek oldugunu. Iste o kotu,dipteki 2 yil boyunca tum insanlara,iliskilere,canlilara,olaylarin seffafligina,duygularin gercekligine olan inancimi kaybettim. Neyseki simdi yine eski halllerim gibi,o tek ruhu ariyorum ya da bekliyorum diyelim. 

Bekleme ya da arama amacim ve onunla bulusma surecim benim icin bencilce sahiplenmek,kendi malim muamelesi yapmak degil. Soyledigim gibi, karsida essiz olan kendi yanini bulup,ondaki benzersizlikleri de ortaya cikarmak, istegim bambaska bir hayata ucundan dokunmak diyelim.

Bu hayata gelis amacimin bir iz birakmak oldugunu yurekten hissediyorum.Bunun da ancak senin icin yaratilani bulup,onunla cogalarak olabilecegini dusunuyorum.Bunu bircok sekilde aciklayabilirim.Dunyaya,insanliga iyi bir insan yetistirmek,3 kisinin de olsa bi sekilde hayatlarini ya da umutlarini degistirebilmek ilham olmak,insanlarin ya da hayvanlarin yararlanabilecegi herhangi bi fikir uretmek ve hayata gecirmek,ya da ne bileyim dunyaya,burdaki insanlara farkindalik yaratarak olmek olabilir..

Bu iz birakmak konusuna cok cok gelirim ben daha.Ama o iz icin,ruhum icin aradigim kisi ya yani basimadaysa? Ya yillardir zaten tanidigim ama asla konduramadigim o adamsa? Ya zaten,her mutlu animda yanimda olmaya calisansa?

Zamana biraktik bekliyoruz.Ama cok yakin arkadaslarim hep yanibaslarinda buldular aradiklarini. Bircok ankette insanlarin 3/2 sinin eski sevgilileriyle evlendigi sonucu cikti.Peki tum bunlar benim aslinda neden bekledigimi aciklayabilecek mi? Cok zor olsa da,zamana biraktik,bekliyoruz...

Bu an,O an mi

           Yaklasik 1,5 ay once Istanbul 'dan  Amerika 'ya tasindim. Sanmayinki muhtesem rahatlikta bir hayattan, daha da rahat bir hayata gecis oldu. Konusmaya, dinlemeye, anlayabilmeye  kisacasi iletisime biraz fazla duskun olmaktan, bunun yaninda cagimiz "Y kusagi" rahatsizligi olan 'kendini hala bulamamis' olmaktan oturu, tek amacim "dil ogrenmek" olarak geldim buralara.

              Bu benim icin yepyeni bir baslangic. Eger icinde bulundugumuz diger tum o anlari da farkinda olarak yasiyorsak, tum o anlarda oldugu gibi...

        Yillardir, hatta cocuklugumda 'kitap yazacagim ben' dedigim gibi bir niyetlenmeyle kenarda duran 'Ben' i cikarip, blogumu birazdan acarsam, bu tum o anlarin toplaminin ilk gercegi olacak. Ustelik bu yaziyi su anda, okuldan gonullulukle ilgili aldigim bir kagidin arkasinda yaziyorum.

                     Benden (eger birakmayip yazarsam) sik sik duyacaginiz gibi hayati,ba

         zi anlari film karesi gibi ya da tipki bir kitabi okurken, gozlerimi kapatip o ic cekti

         gim o satirlar gibi  yasayan bir ben miyim?

                 Amerika' nin dogu tarafindayim ve malum havalar surekli bir olaganustu hal' durumunda. Bundan sebep az once (ki saat aksam 7 civari) karlari kurekle atmak,kapinin onunu acmak icin ciktim. Iste kafami kaldirdigim o an, film karesinin ta kendisiydi. Yavaslatilmis sekilde kar degil, gercekten kucuk isiltilar yagiyordu gokten. Arkadan hemen romantik R&B Soul bir sarki calindi kulagima.Durdum, daha once de yapmis oldugum gibi; o ani kaydettim kendime,hapsettim. Sonra bugunluk doymus ve var hissettim...

                           Bu, su an yaptigim, tum o beklemis anlarin habercisi, o kucuk isilti degil
         mi sizce de?